Μεγάλα Σπίτια Και Άλλα Αχρείαστα Πράγματα

Θυμάμαι να αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι αγοράζουν μεγάλα σπίτια. Σαν ένας αντικειμενικός και αόρατος παρατηρητής έβλεπα τους ανθρώπους να βουλιάζουν στα χρέη των σπιτιών τους και να μην τους φτάνει, αγοράζουν κι άλλα αχρείαστα πράγματα. Συνειδητοποίησα πως αν έχεις ήδη βυθιστεί σε αυτήν την βρώμικη λίμνη το φως που βλέπεις είναι αλλοιωμένο. Θα απλώσεις το χέρι σου να αγγίξεις μια ηλιαχτίδα που στην πραγματικότητα δεν θα είναι εκεί. θα απλώσεις το χέρι σου σε λάθος πράγματα, στην πλασματική ευτυχία.

Κοίταζα το όσο πιο μεγάλο είναι το σπίτι τόσο πιο μεγάλο είναι και το κενό ανάμεσα στα άτομα που έμεναν κάτω από αυτή την στέγη. Τόσο πιο μεγάλο το άγχος, το χρέος, το στρες. Κι όλα αυτά για να ακούσουμε που και που ένα ασήμαντο άτομο στην ζωή μας «Μπράβο,ωραίο σπίτι». όχι μόνο για σπίτια αλλά και για ρούχα, παπούτσια, ηλεκτρονικές συσκευές. Κάνουμε τον εαυτό μας να είναι σκλάβος για να αγοράσει αχρείαστα πράγματα.

Φυσικά δεν υπάρχει τίποτα κακό από το να έχεις ένα μεγάλο σπίτι όταν έχεις μια μεγάλη οικογένεια ή να αγοράζεις ρούχα όταν αυτά τα χρειάζεσαι. Οτιδήποτε χρειάζεσαι και δίνει νόημα στην ζωή σου αξίζει να το έχεις. Άλλα συνήθως ότι δίνει νόημα στην ζωή σου δεν το αγοράζεις. Ακόμα και τα βιβλία, δεν είναι εκείνο που σου χαρίζει νόημα αλλά η ιστορία. Δεν είναι τα αναμνηστικά που σε συγκινούν αλλά οι ίδιες οι αναμνήσεις που σου θυμίζουν

Σας ρωτάω λοιπόν αν έχετε μόνο τα πράγματα που σας χρειάζονται στο συρτάρι σας,στο ντουλάπι , το κομοδίνο. Αν θα μπορούσατε να ζείτε χωρίς αυτό. Να αφήσετε μόνο αυτά που τα χρειάζεστε και να μην είστε συνδεδεμένοι μαζί με αυτά γιατί είναι ΠΡΆΓΜΑΤΑ. Θα θέλετε λιγότερη ώρα να καθαρίσετε,να συγυρίσετε, λιγότερα βάρη στο κεφάλι σας,λιγότερα πράγματα. Όμως θα έχετε περισσότερη ώρα να κάνετε αυτό που σας αρέσει,να μιλήσετε με ένα αγαπημένο σας πρόσωπο, περισσότερο χώρο στο κεφάλι σας να ακούσετε πραγματικά τα προβλήματα των άλλων γύρω σας,περισσότερα λεφτά για να ταξιδέψετε ή να βγείτε έξω και να περάσετε καλά με τους αγαπημένους σας ή απλά για να δωρίσετε. Να ζείτε πιο αληθινά να είναι η ζωή σας καλύτερη. Να είστε ελεύθεροι.

Υ.Σ. αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό να κρίνει κανέναν και κανέναν τρόπο ζωής. Απλά μια συμβουλή για όσους την χρειάζονται γιατί και εγώ θα την ήθελα. Αν θέλετε να ψάξετε περισσότερο το θέμα ψάξτε για τον μινιμαλισμό και τους minimalists.

Ρομαντικές Ιστορίες: Η Μοναδική Χρωματική Εξαίρεση


Εδώ και καιρό σκεφτόμουνα να ανεβάσω μερικές από τις ιστορίες μου εδώ. Με αφορμή τον καινούργιο χρόνο λοιπόν , ορίστε…

Σήκωσες το τετράδιο μου ψηλά για να μην το φτάνω -αφού μου ρίχνεις 2 κεφάλια- και σ’ απειλούσα πως δεν θα σου ξαναμιλούσα και να σταματήσεις να είσαι αυτός ο μπάσταρδος εαυτός σου για μια γαμημένη στιγμή και να το δώσεις πίσω. Αλλά εσύ τα διάβασες όλα, ο,τι είχα στύψει από τις σκέψεις μου και της μορφοποίησα σε λέξεις σου ήταν πλέον γνωστό. Άρπαξα το τετράδιο, σου έριξα ένα καλό βρισίδι και άρχισα να τρέχω, νιώθοντας εκτεθειμένη. 

Το απόγευμα ήρθες στο σπίτι μου κοπανώντας την πόρτα δυνατά. Την παρατηρούσα έντρομη να δονείται και στο τέλος σου άνοιξα αλλά είχα αφήσει την ασφάλεια πάνω. Σε έβλεπα απο την σχισμή μεταξύ της πόρτας και του τοίχου και ασχέτως ότι μπορούσες να δείς μόνο το ένα τρίτο του σωματός μου δεν ένιωσα ποτέ πιο ακάλυπτη, τόσο γυμνή, μπορούσες να δείς μέσα μου.

«Κόψε τις μαλακίες και πήγαινε στο διάολο » σου φώναξα και κτύπησες το χερι σου δυνατά. 

«Μικρή, κόψε εσύ τις μαλακίες και άσε με να μπώ»

«Φυγε ρε δεν το καταλαβαίνεις; Δεν θέλω να σε ξαναδώ!»

«Ξέρω ότι δεν έπρεπε να το κάνω αλλά ακόμα και τώρα ξέρεις τι; Χαίρομαι που το διάβασα. Τώρα σε είδα πραγματικά και αν σε κάνει να νιώσεις καλύτερα θα σου πώ κ’ εγώ τις σκέψεις μου χωρίς κανένα φίλτρο όπως έκανες εσύ στο τετράδιο σου.» Έκανες μια παύση «είμαι ερωτευμένος μαζί σου! Ήθελα να μάθω πιο πολλά για σένα και ήταν ένας εύκολος τρόπος. Σε είδα στα αλήθεια και -μα την πίστη μου- σε θέλω ακόμα περισσότερο. Είναι σαν όλες οι άλλες στον κόσμο είναι ασπρόμαυρες και εσύ αποτελείς την μια και μοναδική εξαίρεση και είσαι γεμάτη χρώμα» παραδέχτηκες και σου έκλεισα την πόρτα κατάμουτρα,

Έβγαλα την ασφάλεια,

Και σε άφησα να εισέλθεις στο χάος μου.

Ο Μεγάλος Γκάτσμπυ του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ


Αν και ο τίτλος του βιβλίου είναι Ο ΜΕΓΑΛΟΣ Γκάτσμπυ μετά την ανάγνωση του βιβλίου δεν είμαι σίγουρη αν είναι τόσο σπουδαίος, τουλάχιστον για μένα.

Ο Φιτζέραλντ με αυτό του το μυθιστόρημα καυτηριάζει τις εποχές του ΄20 στην Αμερική, το Αμερικάνικο όνειρο και τη διαφορά που κυριαρχεί ανάμεσα στις τάξεις. Το πόσο ρηχός μπορείς να γίνεις αν βλέπεις μόνο την υλιστική πλευρά της ζωής, το οτι όλοι μας ακόμη και σήμερα ζούμε σε για ένα άπιαστο αύριο ενώ το σήμερα είναι αιώνια άσχημο ξεχνώντας πως το σήμερα ήταν ένα παρελθοντικό αύριο και πως το σήμερα είναι καλύτερο από το χθες και το μόνο που έχεις . Η αντίληψη πως αγοράζοντας περισσότερα θα γίνεις πιο ευτυχισμένος και πως το να περηφανεύεσαι για αυτά σε κάνει ανώτερο γεμίζοντας το κενό μέσα σου.

Κανείς από τους χαρακτήρες (εκτός ίσως δύο) δεν είναι συμπαθητικοί. Αυτό όμως δεν επηρεάζει το γεγονός πως είναι ενδιαφέρον. Ο κάθε χαρακτήρας συμβολίζει κάτι όπως Ο Γκάτσμπυ την φιλοδοξία και η Νταίζυ το χρήμα και τα θέλγητρα του.  Δεν παύει όμως να είναι μια εξαίσια ρομαντική ιστορία «Ο αξιωματικός κοίταζε την Νταίζυ, μ΄έναν τρόπο που κάθε νεαρό κορίτσι θα ήθελε να το κοιτάξουν κάποια στιγμή»

Το χρώμα κίτρινο που σε άλλα μυθιστορήματα συμβολίζει τον πλούτο και την ευτυχία εδώ συμβολίζει τον πλούτο ,την διαφθορά και τον θάνατο (το κίτρινο παπιγιον του Γκάτσμπυ,το κίτρινο του αυτοκίνητο και τα ξανθά μαλλιά της Νταίζυς).

Το πράσινο φως στο τέλος συμβολίζει την επιθυμία την ψευδαίσθηση, την εμμονή μας να πιάσουμε το άπιαστο «Ο Γκάτσμπυ πίστευε στο πράσινο φως,στο οργασμικό μέλλον που χρόνο με τον χρόνο απομακρύνεται από κοντά μας. Ξέφυγε πριν ,αλλά δεν έχει καμία σημασία-αύριο θα τρέξουμε πιο γρήγορα,θα απλώσουμε τα χέρια μας πιο μακριά…Κι ένα ώραιο πρωί…. Κι έτσισυνεχίζουμε, βαρκούλες που  παλεύουμε κόντρα στο ρεύμα, που αδιάκοπα μας φέρνει πίσω στο χθες.»

Ο Γκάτσμπυ πάλεψε γι αυτά που επιθυμούσε έκανε θυσίες και θαυμάζω την αποφασιστικότητα και την αφοσίωση του όμως αφοσιώθηκε σε λάθος σκοπό και ποτέ τίποτα δεν του ήταν αρκετό. Ωραιοποιεί καταστάσεις και τις κάνει εξωπραγματικές.Σε κάποια φάση δεν ξέρουμε αν είχε ερωτευτεί την Νταίζυ ή το σπίτι της ή την ιδέα του να είχε την Νταίζυ. Για μένα ο Γκάτσμπυ δεν είναι μεγάλος ή σπουδαίος είναι άπληστος και ποτέ ευχαριστημένος. 

Είναι τόσο προσκολημένος στον στόχο που δεν γεύεται την απόλαυση του ταξιδιού. 

Η γραφή του Φιτζέραλντ είναι ποιητική και απολύτως μαγευτική θα μπορούσα να διαβάσω οτιδήποτε έγραφε ακόμα και μια πληκτική περιγραφή για ένα νωχελικό μυρμήγκι ή την λίστα για τα ψώνια του. Η τελευταία παράγραφος  με συγκίνησε απίστευτα και μπορεί να είναι ένας από τους πιο θλιβερούς επιλόγους που διάβασα ποτέ μου και το νόημα τους με άγγιξε ακόμη περισσότερο. 

1984(Ο Μεγάλος Αδελφός) του Τζώρτζ Όργουελ

Ένα αριστούργημα της λογοτεχνίας,ένα αντι-ουτοπικό μυθιστόρημα, όπου ο Όργουελ με την υπερβολή και πολλά σύμβολά θίγει τον Κομμουνισμό και κάνει πιο εμφανή τα προβλήματα του, «Η γενική στέρηση αυξάνει την σπουδαιότητα των μικρών προνομίων και έτσι μεγεθύνει τη διάκριση μεταξύ ομάδων»*και ταυτόχρονα και τον Εθνικισμό. 

Μια κοινωνία όπου η σκέψη είναι το χειρότερο αμάρτημα.
Ο Γουινστον είναι ένας λαπρός, ευστροφος πρωταγωνιστής που είναι υπερ του δέοντως ενδιαφέρον και ένας επαναστάτης της σκέψης,αφού είχε την ψυχική δύναμη να αμφισβητήσει όσα του διδάξαν και ότι είχε δεδομένο κάτι που είναι αρκετά δύσκολο. Η Τζούλια είναι μια δυναμική γυναίκα και λάτρεψα το γεγονός πως είναι πονηρή και πάει κόντρα σε αυτό που της λένε. Η μεγαλύτερη «πονηριά» της είναι πως κάνει όλους να πιστεύουν πως αγαπά το Κόμμα και ακολουθεί της συμβουλές του ενώ στην πραγματικότηα το απεχθάνεται και καταπατα τους γελοιούς κανονισμούς του. «Όταν σέβεσαι τους μικρούς κανόνες, μπορείς να αγνοήσεις τους μεγάλους» Οδηγείται από το συναίσθημα και υπολογίζει πολύ τα αισθήματα,τις απολαύσεις και τις ήδονες της ζωής και κατακρίνει τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό.
Ενώ είναι ολοφάνερα πως καταδικάζει πολιτικά θέματα εμένα με έκανε να συλλογιστώ και να αναθεωρήσω πράγματα για την θρησκεία «Στη φιλοσοφία,στη θρησκεία,στην ηθική ή στην πολιτική δύο και δύο μπορεί να κάνουν πέντε, αλλά, όταν κάποιος σχεδίαζε ένα όπλο ή ένα αεροπλάνο,έπρεπε να κάνουν τέσσερα»

Δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε και να έχουμε άποψη διότι μια είναι η σωστή απάντηση και πρέπει να προσαρμόσουμε την απόψη μας έτσι. Το γεγονός ότι μας «απαγορεύουν» να κάνουμε κάτι διότι έκτισαν μια ιδεολογία και μια νοοτροπία που αν κάνεις αλλιώς θα γίνεις περίγελος και θα μετανιώνεθς για κάτι που μπορεί στην τελική είναι καλό για σένα.
Το να είσαι ελεύθερος,να μην νιώθεις πως είσαι κάτω από τον έλεγχο των άλλων, το να κάνεις αυτό που εσύ θες, να μην καταπιέζεις τα ένστικτά τα συναισθήματα και τις πραγματικές σου ανάγκες. Αυτό είναι το μήνυμα. Αυτό είναι που αξίζει. Για αυτό και οι χαρακτήρες μας θα έκαναν τα πάντα για αυτά γιατί υπερτερούν και είναι σημαντικότερος ακόμα και από την σωματική τους ακαραιότητα την ζωή τους την συνείδηση τους. Προτιμούν να πεθάνουν για μια ιδέα για ένα καλύτερο αύριο και αυτό είναι που κάνει αυτή την ιστορία τόσο μαγευτικά υπέροχη. 
Το τέλος είναι τρομερά ανατριχιαστικό όχι γιατί περιέχει βίαιες σκήνες αλλά λόγω λεκτικής κακοποίησης και αποπλάνησης τόσο τρομέρα καλογραμμένη που ακόμα και ο αναγνώστης που έχει μια πιο αντικειμενική άποψη αναρωτιέται αν είναι σωστός. 

«Θα σε στύψουμε ώσπου να αδειάσεις κι έπειτα θα σε γεμίσουμε με τους εαυτούς μας».

Η τελευταί πρόταση είναι…. αγκκ ακόμα το σκέφτομαι.

Μπορούν να σε κάνουν να αψηψίσεις τα πιστεύω σου και να σε κάνουν να νιώθεις τρελός μόνο και μόνο για να αναδείξουν τις απόψεις τους σωστές,κι ότι νόμιζαν πως θα αγωνιζόταν για μια ίδεα τίποτα… μόνο λόγια…
 Η αγάπη μεταξύ των πρωταγωνιστών δεν ξέρουμε αν ήταν αληθινή ή απλά ένα πάθος ή απλά ο Όργουελ θέλει να δείξει το πόσο ευκαταφρόνητα είναι τα συναισθήματα δείχνοντας μας την κακη όψη της πραγματικότητας,δηλαδή πως ο άνθρωπος είναι εγωιστής και μπροστά στην σωματική υγιεία τα αισθήματα είναι ασήμαντα.
Άραγε τώρα πραγματικά μου άρεσε αυτό το βιβλίο ή ο Μεγάλος Αδελφός αλλοιώσε τις απόψεις μου;

Πάντως όποιος κι αν ελέγχει την συνειδηση μου, του βάζει 5 αστεράκια.​

Booktube :)

Αν δεν έχετε ακουστά το booktube σήμερα είναι η τυχερή σας μέρα βιβλιοφάγοι φίλοι μου.

Το booktube είναι μια κοινότητα στο youtube που όλοι οι βιβλιοφάγοι του κόσμου έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις και/ή να προτείνουν σε άλλους βιβλία. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολλοί Έλληνες booktubers που θα έπρεπε. Θα σας πω λοιπόν τους 5 αγαπημένους μου να τους τσεκάρετε αν δεν τους ξέρετε ήδη και τους πιο δημοφιλή. Προσοχή του booktube μπορεί να καταλήξει εθιστικό.

Πιο διάσημοι:

  1. Κριστίν από το κανάλι polandbananasBOOKS.

2.Kατ από το κανάλι Katytastic

3. O Jesse από το κανάλι Jessethereader

4. Σάσα από το κανάλι abookutopia

5.Ρέγκαν από το κανάλι peruseproject

6.Έμμα από το κανάλι emmmabooks

Αγαπημένοι

1.Η Γκρέις από το gracewithabookinherface.

Λατρεύω οτιδήποτε προτείνει και η φωνή την είναι εξαιρετικά πραϋντική.

2.Η Ρέγκαν(προαναφερόμενη)

Όσο αφορά τα βιβλία φαντασίας είναι η βασίλισσα. Ξέρει να εκφράζεται και να δικαιολογεί γιατί της άρεσε ή δεν της άρεσε ένα βιβλίο και αυτό με κάνει να ξέρω αν θα μου αρέσει ή όχι. Προτείνει πάντα καινούργια βιβλία και είναι όλα εξαιρετικά.

3.Η Σάσα (προαναφερόμενη)

Με ενθουσιάζει το πόσο fangirl είναι και η βιβλιοθήκη της είναι τεράστια.

4.Η Κριστίν (προαναφερόμενη)

Η Κριστίν είναι πάντα τόσο χαρούμενη και γεμάτη ενέργεια και υπερβολικά αστεία. Κάθε φορά που την βλέπω μου ανεβάζει το κέφι.

Ελπίζω να υπάρξει επέκταση στο ελληνικό Booktube. Πείτε μου τις γνώμες σας και αν υπήρχαν Έλληνες booktubers θα τους παρακολουθούσατε; Ποιοι είναι οι δικοί σας αγαπημένοι;

Καλά διαβάσματα 🙂

Η Λάμψη του Stephen King

★★★☆☆ 3/5

Δεν φταίει ο King… εγώ φταίω.

Είχα δεί την ταινία πρίν διαβάσω το βιβλίο και γι αυτό δεν με τρόμαξε καθόλου…. Είναι με βαριά καρδιά που βάζω αυτή την βαθμολογία. Αλλά δυστυχώς επειδή ήξερα την πλοκή για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν με συνεπήρε.
  Η γραφή του ήταν μαγευτική και έχει μια τρομερή σχέση με την γλώσσα και τις λέξεις. Η περιγραφές του ήταν ωμές και θεϊκές. Υπήρχαν και αστείες σκηνές και συγκινητικές.

Όμως η κολακεία είναι το γράσο που λαδώνει τους τροχούς του κόσμου

Η ιδέα επίσης ήταν καταπληκτική.
 Τα πάντα ήταν τελεια απλά εμένα με κούρασε και κάποιες φορές με έκανε να βαριέμαι… κάποιες φορές κοιμήθηκα κυριολεκτικά(είμαι τελείως αναίσθητη). Κάτι που το έκανε τόσο κουραστικό ήταν το γεγονός ότι πετούσε αχρείαστες και πολλές πληροφορίες που γέμιζαν την σελίδα και όχι την πλοκή.


Χωρίς αμφιβολία ή ενδοιασμούς θα δοκιμάσω και κάποιο άλλο δικό του… αλλά «Η Λάμψη» απλούστατα δεν ήταν για μένα. 

Συγγνώμη για την βαθμολογία, μου άρεσε το βιβλίο, ενθουσιάστηκα με την γραφή του King απλά έχανε το ενδιαφέρον μου σε κάποια σημεία. Το τέλος που διέφερε από την ταινία με ρούφηξε τόσο πολύ που δεν καταλάμβαινα πώς πέρασαν τόσο γρήγορα οι σελίδες.

     Οι χαρακτήρες όμως ήταν εξαιρετικά ανεπτυγμένοι και μπορούσαν να σου μεταφέρουν τα δικά τους συναισθήματα και σκέψεις που το βρήκα εξαίσιο .

 Γι’ αυτό μην γελαστεί κανείς άλλος να δει την ταινία πριν από το βιβλίο !

20 Πράγματα που μπορείς να κάνεις όταν βαριέσαι.

Το αναπόφευκτο συναίσθημα της βαρεμάρας χτυπά το κουδούνι στις πόρτες όλων μας και μπαίνει ακάλεστο μέσα. Αυτό συμβαίνει κάθε εποχή και ιδιαίτερα το καλοκαίρι. Για αυτό εδώ υπάρχει ένας οδηγός επιβίωσης της βαρεμάρας με δραστηριότητες που δεν κοστίζουν και δεν χρειάζονται Wi-Fi .

1.Να βγάλεις φωτογραφίες.

Λατρεύω να περπατώ στην γειτονία μου και να ψάχνω για τοπία ή και πράγματα που σε ικετεύουν να τα φωτογραφήσεις με την ομορφιά τους. Δεν χρειάζεστε επαγγελματική φωτογραφική, το τηλέφωνο σου είναι αρκετό και προτιμήστε να υπάρχει φυσικό φως που είναι το μυστικό για καλές φωτογραφίες.

2. Να πας ένα περίπατο.

Είμαι σίγουρη πως κάτι ενδιαφέρον θα υπάρχει στις γειτονίες σας είτε αυτό είναι ένα πάρκο, ένα λιμανάκι, θάλασσα ή δάσος. Αυτή μπορεί να είναι και μια ατομική ή ομαδική δραστηριότητα.

3.Να διαβάσεις ένα βιβλίο.

Εδώ και ένα χρόνο συστήνω το I’ll give you the sun (Θα σου χαρίσω τον ήλιο) της Jandy Νelson για καλοκαιρινό διάβασμα και επιτέλους έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός . Όμορφοι και μοναδικοί χαρακτήρες που ασχολούνται με την τέχνη και μικρές ανατροπές που θα σας κάνουν να μην το αφήσετε από τα χέρια σας.


4. Να δεις μια ταινία ή να ξεκινήσεις μια σειρά.

Δεν είμαι και πολύ φαν της τηλεόρασης αλλά πάντα μου αρέσει να πηγαίνω στον θερινό κινηματογράφο ή στο σινεμά. Μια πρόταση για μια ανάλαφρη ταινία είναι το Leap Year όπου θα σας ταξιδέψει σε μαγευτικά τοπία της Ιρλανδίας με αστείους χαρακτήρες.

5.Να ζωγραφίσεις.

Ήρθε ο καιρός να πειραματιστείς με κάρβουνο, νερομπογιές ή απλά με μολύβι. Αν δεν έχεις έμπνευση Μπορείς να κοιτάξεις το Pinterest ή βιντεάκια στο Youtube. Μην ανησυχείς αν κάτι δεν βγήκε καλό. Όλοι μας έχουμε μικρές αποτυχίες στην αρχή.

6.Να φροντίσεις το κατοικίδιο σου.

Μπορείς να το κάνεις μπάνιο, να πάτε μια βόλτα ή απλά να κάτσεις και να το χαϊδέψεις δεδομένου ότι μπορείς να τα κάνεις στο κατοικίδιο σου. Αν είναι χελώνα, ψάρι κτλ θα χρειαστεί να αρκεστείς στο να τα ταΐσεις ή να πλύνεις την γυάλα τους.

7.Να ασχοληθείς με τον κήπο.

Τι καλύτερο από το να φυτέψεις μερικά καινούργια λουλούδια ή να ποτίσεις τα ήδη υπάρχοντα. Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να τα βλέπεις να ανθίζουν και να ψηλώνουν.​

8. Να μάθεις μια καινούργια γλώσσα.

Αν σου αρέσει να ξέρεις ξένες γλώσσες κατέβασε το app Duolingo. Μπορείς να επιλέξεις μια γλώσσα της αρεσκείας σου και με μικρά καθημερινά μαθήματα θα μάθεις πολλά.

9. Μουσική

Όχι μόνο μπορείς να ακούσεις μουσική και να ανακαλύψεις τον επόμενο αγαπημένο σου καλλιτέχνη αλλά μπορείς και να φτιάξεις ένα CD ή μια playlist  που εδώ και καιρό θες να κάνεις. Μην ξεχνώντας, αν ξέρετε κάποιο μουσικό όργανο μπορείτε να εξασκηθείτε ή να βρείτε την παρτιτούρα του αγαπημένου σας τραγουδιού για να το μάθετε.

10.Να μαγειρέψεις ή να φτιάξεις κάτι στην κουζίνα.

Όλες οι συνταγές που έχετε δει εδώ και κει είναι καιρός να τις δοκιμάσετε.​

11.Να ξεκινήσετε ένα scrapbook ή ένα journal

Αρχίστε να συλλέγετε κάρτες από όποιο μαγαζί επισκεφτείτε και τυπώστε τις αγαπημένες σας φωτογραφίες. Πάρτε μαζί σας ψαλίδι, κόλλα, πολύχρωμα χαρτιά και κολλητική ταινία με ζωηρά χρώματα και Voila είστε έτοιμοι.

12. Να κάνεις κατασκευές.

Αν χρειάζεσαι κάτι μικρό π.χ. ένα σελιδοδείκτη δοκιμάστε να τον φτιάξετε μόνοι σας. Αν αποτύχει μπορείτε απλά να αγοράσετε ένα ή να ξαναδοκιμάσετε.

13.Να αφιερώσεις λίγο χρόνο σε εσένα.

Ένα κρύο μπάνιο με αφρόλουτρο είναι ότι πρέπει.

14.Να βγεις έξω με φίλους.

Παρατήρησε τις επαφές σου και δες με ποιο άτομο έχετε καιρό να τα πείτε και κανονίστε μια συνάντηση για καφέ ή σινεμά. Ή ακόμα και στο σπίτι σας.

15. Να παίξετε επιτραπέζια.

Ξεθάψτε τα επιτραπέζια σας από τα ερμάρια ή τα ράφια σας και καλέστε τους δικούς σας σε μονομαχία. Όλοι ξέρουμε πως στην Μονόπολη δεν υπάρχουν φιλίες 😉

16.Να γράψετε κάτι.

Είτε αυτό είναι ένα ποιήμα, είτε μια μικρή ιστορία που στριφογυρίζει στο κεφάλι σας εδώ και καιρό είτε είναι απλά οι σκέψεις σας δεν υπάρχει καλύτερη καθαρτική μέθοδος από το γράψιμο.

17. Να ξεκινήσεις ένα σπορ.

Προσωπικά, τρελαίνομαι για hoola hoop. Αλλά το τέννις , το βόλει , το μπάσκετ και το ποδόσφαιρό είναι εξίσου καλά. Περιλαμβανομένου τα water sport.

18. Να αρχίσεις ένα blog.

Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα θέμα και διάθεση. Καθημερινά θα σκέφτεσαι τι μπορείς να αναρτήσεις και θα ενθουσιάζεσαι όταν βλέπεις ειδοποιήσεις.

19. Διαλογισμός.

Όχι δεν χρειάζεται να κάθεστε σταυροπόδι και να λέτε «aum» κάθε δέκα δευτερόλεπτα (εκτός κι αν εσείς το θέλετε). Μπορείτε απλά να καθίσετε κάπου, με την πλάτη σας ίσια και τους ώμους σας κάτω και να παίρνετε βαθιές ανάσες. Προσπαθήστε να μην σκέφτεστε τίποτα και να συγκεντρωθείτε στον ρυθμό των αναπνοών σας. Στην αρχή θα αρχίσετε να σκέφτεστε πράγματα (είναι απολύτως φυσιολογικό) αλλά το κόλπο είναι να μην τους δίνετε πολύ σημασία. Φανταστείτε πως είστε ένα βουνό και οι σκέψεις σας σύννεφα που περνούν από μπροστά σας αλλά δεν σαν επηρεάζουν.

20. Φτιάξτε την δική σας λίστα.